Ga direct naar de inhoud.

Wederopbouwscholen

De scholen uit de naoorlogse jaren (1950-1970) ademen optimisme. Met licht, lucht en ruimte creëerden ze een omgeving waarin kinderen zich konden ontplooien naar een veelbelovende toekomst.

Omdat er snel veel scholen nodig waren, werden ze vaak gebouwd in systeembouw. Ze kregen een standaardplattegrond, bijvoorbeeld in de vorm van een H. Ook de constructie en het materiaalgebruik waren gestandaardiseerd. Dat is ook nu, bij renovatie, nog interessant. Oplossingen die voor één school worden bedacht, zijn ook voor andere scholen bruikbaar.

Het zijn standaardscholen met een hoge standaard. Een sterke troef zijn de ruime, lichte lokalen. Zo groot als toen kunnen ze voor de tegenwoordige budgetten niet meer worden gemaakt. Mede dankzij deze royale lokalen hebben de scholen een enorm aanpassingsvermogen. Al een halve eeuw lang kunnen ze zich aanpassen aan veranderingen in de samenleving en in het onderwijs.

De scholen hebben bovendien een weloverwogen plaats in het hart van de wijk. Ze zijn gebouwd als de sociale spil van de wijk, vaak in een ruime groenstrook. Dat groen is op veel plaatsen verwaarloosd, maar het kan nog altijd worden herontdekt.

De onderzoeken laten de enorme flexibiliteit van deze scholen zien. Niet alleen in hun indeling en gebruik, maar ook de toekomstige uitstraling.