Ga direct naar de inhoud.

Middelbare scholen

Naoorlogse middelbare schoolgebouwen zijn doorgaans slim, ruim en flexibel ontworpen. Ze kunnen gemakkelijk worden aangepast aan nieuwe onderwijskundige visies, of aan omstandigheden als groei en krimp. Veel van deze gebouwen zijn in de loop van hun leven dan ook al meerdere keren verbouwd of uitgebreid.

Ze zien er soms haveloos uit door het intensieve gebruik, en ze zijn technisch niet bij de tijd. Door de vele verbouwingen is de indeling en de ruimtelijke balans rommelig geworden. De buitenruimte is klem komen te zitten tussen de uitbreiding van het gebouw en de groeiende stallingsbehoefte voor fietsen, scooters en auto’s.

Maar die gebreken zijn te verhelpen. Wie deze gebouwen afstoft, hun oorspronkelijke kwaliteiten tevoorschijn haalt en erop voortborduurt, kan er opnieuw voor lange tijd van profiteren. Laat u overtuigen door ons onderzoek.

Iedere school heeft een eigen huisvestingsopgave, maar er zijn onderwerpen die we telkens tegenkomen in het voortgezet onderwijs:

a. Capaciteit. Scholen zijn gegroeid of gekrompen, of gaan dat volgens de prognoses in de toekomst doen.
b. Bouwkundige opgaven. Veel gebouwen moeten bouw- of installatietechnisch bij de tijd worden gebracht en aan nieuwe (duurzaamheids)eisen voldoen.
c. Onderwijskundige eisen en wensen. Het gebouw moet ruimte bieden aan nieuwe onderwijskundige visies. Zo is er tegenwoordig behoefte aan leerpleinen, werkplekken, en speciale profielfaciliteiten.
d. Schoolerf en verdere omgeving. Er is vaak aandacht nodig voor het buitenterrein van de school.
e. Financiën. Hoogwaardige renovatie en transformatie doorbreekt de conventionele grens tussen nieuwbouw en (groot) onderhoud. Dat vergt een financieringsvorm die rekening houdt met investering en exploitatie.